Roerige tijden in Amsterdam

Ergens in de jaren 70 ontdekte ik de Amsterdamse politieradio op een oude houten buizenradio.

Zo werd als snel menig spannend uurtje doorgebracht. Scanners zag ik voor het eerst bij dumpzaak Loe Lap in de Reguliersbreestraat. Er stonden een aantal modellen uitgestald en kon je in de winkel “live” meeluisteren.

 

Het waren roerige tijden in Amsterdam zo rond 1980. In maart werd in de Vondelstraat een veldslag uitgevochten tussen krakers en ME waarbij zelfs tanks werden ingezet. Op 30 april stond de inhuldiging van de nieuwe koningin Beatrix gepland. Op de politieradio was in de ochtend al wat rumoer te horen in de Kinkerstraat, maar dat was ver van de Dam. Dus als 15-jarige maar op goed geluk richting Dam gefietst om te gaan kijken naar het spektakel van de troonswisseling (Een scanner had ik toen nog niet). Fiets neergezet bij de Munt en verder gaan lopen. Op de Dam werd al snel duidelijk dat er wat gaande was. Constant sirenes, een helicopter vloog zeer laag over de mensenmassa en agenten stonden onrustig aan de afzetting. Inmiddels werd ook steeds meer lawaai hoorbaar en waren rookwolken vanaf het Rokin te zien. Krakers en hun “sympathisanten” konden de Dam uiteindelijk tot zo'n 100 meter naderen waar ze door de Mobiele Eenheid met veel moeite tot stoppen werden gebracht. Teruglopen naar de Munt ging niet meer; overal wolken traangas en in brand gestoken kraampjes en alle stegen afgezet door grimmig kijkende agenten. Uiteindelijk kon ik via een enorme omweg toch de Munt weer bereiken... mijn fiets stond nog onaangeroerd op z’n plekje. Niet lang daarna kocht ik mijn eerste scanner; een Jomaco 127 voorzien van de nodige kristallen. Er zouden nog vele modellen volgen...

 

Op 4 oktober 1992 werd een rustige avond wreed verstoord door talloze sirenes. Natuurlijk even snel de scanner aangezet en aan de hectische berichtgeving werd meteen duidelijk dat het menis was: er zou een vliegtuig zijn neergestort op de flat Kruitberg in de Bijlmer. Omdat het niet ver van mijn toenmalige woning was ben ik toch maar even een kijkje gaan nemen (tsja, een ramptoerist dus). Het was een ongelofelijk schouwspel; een enorme vuurzee en de geur van kerosine. Veel hectische berichtgeving op de objectporto’s van de brandweer. Ook de speciale crashtenders van de brandweer Schiphol waren inmiddels ter plaatse.
Aan opnames maken dacht ik toen niet, bovendien had ik er toen de apparatuur niet voor...

 

Er viel natuurlijk nog veel meer te beluisteren in en rondom de hoofdstad. In de jaren 90 werkte ik niet ver van De Nederlandsche Bank en zag vrijwel dagelijks de zwaar beveiligde waardetransporten voorbijrijden. Nu was te zien dat er radiocontact was tussen de motorrijders en de overige voertuigen, maar op de bekende kanalen van de KMAR bleef het stil. Uiteindelijk is het via een frequentiecounter (toen nog een zeer prijzig ding) toch gelukt de frequentie te achterhalen; dit was 164.4900 MHz. Pas jaren later gingen deze transporten gebruikmaken van de 448 MHz band met digitale encryptie.

 

De trams en bussen van het GVB waren ook altijd aardig om mee te luisteren. Deze werkten toen in de 155 MHz met toonriedeltjes die je ook vaak als passagier in bus en tram kon meeluisteren. Grote incidenten in de stad werden door de centraalpost altijd doorgegeven via de mobilofoon. Ook op de TCA taxi frequenties in de 158 MHz was het vaak een kakofonie van gesprekken in die tijd.

 

In de binnenstad waren regelmatig de “zakkenrollersteams” van de politie te beluisteren. Tot in de '90 maakte men gebruik van simplex frequenties in de 154 MHz band. Deze portofoons hadden een zeer beperkt bereik en je moest dan ook vaak bovenop de actie zitten om deze te kunnen ontvangen. Later ging men gebruikmaken van de “AKT-kanalen” via een relais en kon je gewoon thuisblijven om deze acties te volgen.

 

Met de aanschaf van een UBC780 trunktracker kon ook het Motorola Smartnet van de Marechaussee op Schiphol goed gevolgd worden. Er was 1 gespreksgroep waarop encryptie zat, alle overige beveiligings- en surveillancetaken van de KMAR waren prima mee te luisteren.

 

Door alle digitalisering en encryptie is er momenteel erg weinig overgebleven. De scheepvaart (marifoon) in de Amsterdamse havens is nog steeds te beluisteren en ook Schiphol ligt binnen mijn ontvangstbereik. Verder zijn er nog een aantal lokale bedrijfsnetwerken actief en ook bij evenementen is er vaak ook nog wel het nodige te beluisteren.

 

Het luisteren blijft voor mij een leuke hobby (of is het toch een verslaving?).

 

Mark